طراحی مدل اینرسی توانمندسازی منابع انسانی اداره راه و شهرسازی استان گلستان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه مدیریت، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

2 استادیار گروه مدیریت دانشگاه علامه طباطبائی

3 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران

چکیده

رشد و توسعه هر سازمانی نیازمند توسعه توانمندی‌های منابع انسانی برای رسیدن به سطح ادراک، رفتار و عملکرد همراستا با اهداف سازمانی است؛ اما وجود خلأ‌هایی همچون ساختارهای سنتی، سبک‌های رهبری و موانع محتوایی که باعث ایجاد اینرسی در سازمان‌هاست، باعث می‌شود تا موانعی در راه توانمندسازی منابع انسانی ایجاد شود. هدف این پژوهش، طراحی مدل اینرسی توانمندسازی منابع انسانی با استفاده از رویکرد تحلیلی ساختاری- تفسیری فراگیر ( ) است. درواقع، این پژوهش ضمن ارائه مدل سلسله‌مراتبی، به‌دنبال ترکیب متقارن ارتباط بین شاخص‌ها به‌صورت مقایسه زوجی و با مشارکت اعضای جامعه هدف بود. در این پژوهش که یک پژوهش ترکیبی مبتنی‌بر تحلیل فراترکیب و تحلیل دلفی در بخش کیفی و تحلیل ساختاری تفسیری فراگیر در بخش کمی است، دو جامعه هدف مشارکت دارد. در بخش کیفی تعداد ۱۰ نفر از متخصصان حوزه‌های مدیریت سازمان و مدیریت منابع انسانی مشارکت کردند که ازطریق نمونه‌گیری همگن انتخاب شدند و در بخش کمی نیز ۳۰ نفر از مدیران اداره راه و شهرسازی استان گلستان که دارای بیش از ۱۰ سال سابقه کاری و دارای مدرک تحصیلی فوق‌لیسانس و دکتری بودند، مشارکت نمودند. براساس نتایج، در بخش کیفی ۳ مؤلفه اصلی تحت عنوان اینرسی در بینش کارکنان، اینرسی در عمل و اینرسی مبتنی‌بر ویژگی‌های روان‌شناختی درقالب ۱۱ شاخص اولیه شناسایی شدند. سپس براساس تحلیل دلفی دومرحله‌ای، دو شاخص حذف و دو شاخص ادغام شدند که مجموعاً ۸ شاخص اینرسی توانمندی منابع انسانی وارد فاز تحلیل کمّی شدند. در بخش تحلیل کمّی مشخص شد ابتدا براساس مدل ارائه‌شده سلسله‌مراتبی دو شاخص: خطای ادراکی و رخوت و فرسودگی شغلی، تأثیرگذارترین شاخص ایجاد اینرسی در توانمندی منابع انسانی اداره راه و شهرسازی می‌باشند و براساس تحلیل نموداری  مشخص شد، خطای ادارکی کارکنان، محرک اصلی ایجاد اینرسی در توانمندی منابع انسانی است که لزوم توجه و کنترل آن به‌منظور توسعه و پویاسازی توانمندی منابع انسانی ضروری می‌باشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Designing Human Resource Empowerment Inertia Model for Roads and Urban Planning Office of Gulestan Province

نویسندگان [English]

  • Hasan Valiyan 1
  • Alireza Koushkijahromi 2
  • Mehran Orooyee 3
1 Assistant professor at the Department of Management, Islamic Azad University of Sari, Iran
2 Assistant professor at the Department of Management, Allameh Tabatabaee University
3 PhD candidate at the Department of Management, Islamic Azad University of Semnan, Iran
چکیده [English]

The progress and development of any organization necessitate the development of human resource capabilities to achieve a high level of perception, behavior and performance consistent with its organizational goals. Yet, there are gaps such as traditional structures, leadership styles, and content barriers, which create inertia in organizations, that create prevent human resource empowerment. This research is intended to design an inertia model for human resource empowerment through total interpretive structural modelling (TISM) approach. In fact, while presenting a hierarchical model, this research looks for a symmetric combination of the relationship between indicators in a paired comparison through the participation of members of the target community. This is a mixed research based on meta-analysis and Delft's analysis in the qualitative section, and Total Interpretive Structural Modeling in the quantitative phase where two target communities were involved. 10 experts of organizational management and HRM, selected through homogeneous sampling, participated in the research in the qualitative section  In the quantitative section, 30 managers of roads and urban planning of Gulestan province, having at least 10 years of work experience and master's or PhD degrees. The results of the qualitative part of the research showed that 3 main components of attitude inertia, practice inertia, and psychological features inertia were identified in the form of 11 primary indicators. Then, based on Delphi analysis, two indices were dismissed and two others were combined together and a total of 8 inertial indicators of human resource empowerment reached to quantitative analysis. Based on the hierarchical presented model, quantitative analysis showed that two indicators of perceptional error, and tiresome and burnout are the most effective indicators of inertia in human resource capability the Roads and urban planning office. Based on the MICMAC graphing analysis, the employees’ perceptional error is the main initiator of inertia in human resource capability, which must be considered and controlled in order to develop and enhance the human resource empowerment.

کلیدواژه‌ها [English]

  • human resource empowerment inertia
  • Total Interpretive Structural Modelling (TISM) Approach
  • Meta-Synthesis Analysis

ابراهیمی، سید‌عباس (1394)، درآمدی بر اینرسی سازمانی و عوامل تأثیرگذار بر آن در سازمان‌های بخش دولتی ایران، فصلنامه علمی ـ  پژوهشی مدیریت سازمان‌های دولتی، ۴(۱): 91 ـ 108.

امین‌بیدختی، علی‌اکبر و علیجانی، رسول (۱۳۹۵)، پیش‌بینی توانمندسازی کارکنان برمبنای مهارت سیاسی با نقش واسطه‌ای سکوت سازمانی و رفتار سکوت کارکنان، فصلنامه فرایند مدیریت توسعه، دوره ۲۹، ۴(۴): ۳ ـ ۲۱.

آذر، ع.؛ خسروانی، ف. و جلالی، ر. (1392)، پژوهش در عملیات نرم رویکردهای ساختاردهی، تهران: سازمان مدیریت صنعتی.

جعفری، سیدمحمدباقر؛ محمدی دورباش، زهرا و میرزایی، اشرف (1397)، تأثیر اینرسی سازمانی بر نوآوری و نوآوری بر عملکرد، فصلنامه مدیریت توسعه فناوری، 6(4): 153 ـ 175.

جوادی، سید‌مصطفی؛ الوداری، حسن؛ امیرخانی، امیرحسین و جمشیدی، علی (1396)، ارائه مدل مدیریت اینرسی سازمانی در دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، فصلنامه علمی ـ پژوهشی مدیریت سازمان‌های دولتی، ۵(۲۰): 39 ـ 48.

حکاک، محمد؛ سپهوند، رضا؛ زارع، فرجام و موسوی، سیدنجم‌الدین (۱۳۹۸)، نقش جوّ مسموم بر اینرسی سازمانی با نقش میانجی سکوت سازمانی در شرکت بهره‌برداری نفت و گاز زاگرس جنوبی، مدیریت منابع انسانی در صنعت نفت،۱۰(۳۹): ۱۴۹ ـ ۱۷۴

رضایی پندری، عباس و یکه‌زارع، محسن (1395)، طراحی مدل ساختاری ـ تفسیری عوامل انتقال فناوری موفیت‌آمیز درراستای رسیدن به توسعه پایدار، پژوهش‌های مدیریت در ایران، دوره 20، ش 1، بهار: 61 ـ 79.

سیدجوادین، سیدرضا؛ امین، فرشته و استیری، مهناز (1394)، بررسی و ارزیابی تأثیرات اقدام‌های انگیزش‌زای سامانه‌های‌کاریِ با عملکرد بالا بر عملکرد واحدهای سازمان، پژوهش‌های مدیریت منابع انسانی، 7(3): 79 ـ 104.

صادقی‌مقدم، علی‌اصغر؛ خاتمی‌فیروزآبادی، علی و ربانی، یوسف (۱۳۹۰)، استفاده از رویکرد ترکیبی  و  برای حل مسائل اجتماعی غیرساختاریافته، فصلنامه مدیریت صنعتی، ۳(۷): ۵۵ ـ ۷۶.

عباس‌زاده، محمدرضا؛ حصارزاده، رضا؛ جباری‌نوقابی، مهدی و عارفی ‌اصل، سولماز (1394)، فراتحلیل حاکمیت شرکتی و مدیریت سود، فصلنامه علمی ـ پژوهشی بررسی‌های حسابداری و حسابرسی، 22(1): 59 ـ 84.

غفاری، رحمان و رستم‌نیا، یحیی (1396)، اینرسی سازمانی و تنبلی اجتماعی؛ کژکارکرد‌های فرهنگ سازمانی بوروکراتیک، فصلنامه علمی ـ  پژوهشی مدیریت دولتی، 9(2): 307 ـ 332.

کشاورز، حمید؛ فهیم‌نیا، فاطمه؛ نوروزی، علی‌رضا و اسمعیلی‌گیوی، محمدرضا (۱۳۹۵)، طراحی و اعتباریابی مدل مفهومی ارزیابی باورپذیری اطلاعات در محیط وب: کاربرد روش‌های فراترکیب و دلفی، تعامل انسان و اطلاعات، ۳(۳): ۱ ـ ۱۶.

ناصحی‌فر، وحید؛ امیری، مقصود و مبارک‌آبادی، هوشنگ (1397)، مؤلفه‌های توسعه منابع انسانی سازمان‌های کوچک و متوسط (SMEs) برای دستیابی به عملکرد بهتر، پژوهش‌های مدیریت منابع انسانی، 10(3): 25 ـ 46.

نظرپوری، امیرهوشنگ و رحیمی ‌اقدم، صمد. (1394)، بررسی رابطۀ بین هوش سازمانی و انعطاف‌پذیری منابع انسانی در سازمان‌های دانش‌بنیان، فصلنامه علمی ـ ‌پژوهشی مدیریت دولتی، 7(2): 373 ـ 392.